تبليغاتX
آخرین هوار

آخرین هوار

شعر

 

یک آسمان 

                      کلماتی که

                                             معلقند

و  

             زمینی که

                                  پُر از ماست  ...... !

 

 

نوشته شده در 90/11/03ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

درد می کند سرم

برای دستمالی که

                               نمی بندی

                                                   بر سرت .... !

تو به خواب بیاندیش

و من

            برای اندیشه ام

                                      به جنگ .... .

 

 

نوشته شده در 90/04/13ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

کجاست حوا ... ؟!

 

 گندیدند

                    سیبهای سرخ ... !

 

 

نوشته شده در 89/10/12ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

بختم بلند شده است .

 

لباسها

                   به تنم

                                      اندازه نیستند !

 

 

نوشته شده در 89/09/02ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

شرمنده اگر که راه را گم کردم

در آینه آن نگاه را گم کردم

محکوم به حبس ابدت خواهم بود

پرونده ی یک گناه را گم کردم

 

نوشته شده در 89/06/01ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

سر از پا

              نمی شناسم .

 

گم کرده ام تو را !

 

 

نوشته شده در 89/04/14ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 خنده هايم را

زير دندان له مي كنم

تا چشمانم

                  خجالت نكشند !

 

نوشته شده در 89/03/24ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

مسافران به خواب رفته اند .

قطار میدود .

ذهن من

               پر از

                         سوت یک قطار نا تمام ... .

 

نوشته شده در 89/03/09ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

خلوتم را بهم نزنید .

دارم

            درد

                      می زایم !

نوشته شده در 89/02/15ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

در اتاقم

               دیوار می روید !

 

دیوارها

           ریشه بسته اند

                                     به استخوان دست و پای من .

بغضم

           به انفجار

                            نزدیک است .

 

ای روح سرگردان رویاها

دستم را بگیر .

 

من به عطش دستانت

                                     ایمان دارم .

 

مستورم کن

                      در نگاه بهتناکت .

و لبریزم کن

                      از ترجمان آبی و آفتاب .

 

بگذار 

           واژه واژه

                            برویم ،

در صبح و پنجره

                           در هاله ی نگاه .

 

من انتظار پیری هستم

در گوشه ی این اتاق دنج .

 

پنجره کجاست ؟

..................  .

 

 

نوشته شده در 89/02/04ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

تنهایی ام

              

              کلید خورد

                                

                               خواب من پرید !

 

نوشته شده در 89/01/29ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

روح من جداست

                     از طناب و رخت .

 

گیره ام بزن

                  به آنچه از تنم جداست !

 

 

نوشته شده در 89/01/25ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

       موسیقی شعر آسمان باران بود

                                   در چشم تو پرواز کنان باران بود

 

        زیباتر از این نمی شود طرح نگاه

                                    انگار درون سرمه دان باران بود

 

نوشته شده در 88/12/26ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

                      با حال و هوای خسته افتاد دلم

                                       در آینه ی شکسته افتاد دلم

 

                      مرگش به گمانم که حقیقت باشد

                                         از پنجره های بسته افتاد دلم

 

 

نوشته شده در 88/11/17ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

هذیان می نوشم

و خوابهای غفلت چند ساله ام را

                                                     قی میکنم .

 

از زندگی می هراسم

از دیوارهای این اتاق

از پنجره های بسته ی این شهر

از آدمهایی که محاصره ات کرده اند

و تکه تکه تمام تو را

                                می بلعند ،

تا به استخوان برسند و

                                      تُف کنند ،

بر روح زخم خورده ای که

                                           تنها باقیمانده ی توست

از

       تقسیم نا عادلانه ی زندگی !

 

هذيان مي نوشم .

تشنه ام ..... !

 

نوشته شده در 88/10/13ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

تقدیمی به آقا امام رضا (ع)

 

آغوش در آغوش کبوتر پر زد

بر حلقه ی زرد تو نگاهم در زد

گویی که دریچه ی بهشت آنجا بود

آن لحظه که چشم تو به من هم سر زد

 

نوشته شده در 88/08/09ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

کودکی ام را

                  به آب داده ام .

 

قد نمی کشم !

 

 

نوشته شده در 88/07/27ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

رسیدم

              نچيدي ام

                                گنديدم !

نوشته شده در 88/07/05ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

دلم گرفته است

                     دم نمی زنم !

 

نوشته شده در 88/03/13ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

 

ماه را یقه کرده ام

                           برای پیراهن شب !

 

دکمه را ببند ؛

ستاره ها می ریزند  !

 

 

نوشته شده در 88/02/14ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

کفشهایت را

                  بیدار کن .

                                دیر شد دلم !

 

نوشته شده در 88/01/29ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

بهار را بریز .

 

زمستان

                سالهاست

                                   ذوب مانده است !

 

نوشته شده در 87/12/17ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

خورشید رد می شود از خاکریز شکننده ی باد

در تاریکی مطلقي كه ماه

                                        بر کجاوه ابر نشانده است .

 

عقربک را گره می زنم

                                   به دقیقه های ناگزیري كه ستاره ها نشان مي دهند !

 

خورشید

ترسش را می ریزد

                               به پای کودکی ماه .

 

رودخانه پُر از صبح است !

 

نوشته شده در 87/11/05ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

 

 

 تقدیم به مردم مظلوم غزه :

 

                                       باران زده چشم آسمان می گرید

با سنگ تو ابلیس جهان می گرید

 

    تنها شده ای شبیه یاران حسین (ع)

        بر حال تو صاحب الزمان (ع) می گرید

 

 

نوشته شده در 87/10/21ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

  

 

 

              دلم گرفته است

                            به گریه می خندم !

 

 

نوشته شده در 87/10/04ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

 

 

در همهمه ی چراغ های ناگاه

                             دلشوره می افتد به تن آبی ماه

خاموش کن این چراغها را تا باز

                             مهتاب بتابد به تن خسته ی راه

 

 

نوشته شده در 87/09/10ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

 
دست از پا خطا كنم


                      خفه ام مي كند


                                       سكوت !

 

 

 


نوشته شده در 87/07/23ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

سفر

 

باران گرفته ؛

                          پنجره اشک می ریزد .

 

من به صورتش نوشته ام :

                                             انتهای این سفر بخیر !

 

 

 

 

 

نوشته شده در 87/07/05ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

فُزتُ وَ ربِّ الكَعبه.

 

 

نوشته شده در 87/06/31ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |

 

 

 گريه

 

قدری روزنه را باز کن .

 

بگذار

           گریه ام

                         نفس بکشد !

       

دریا

 

چشمانت را به من ببخش ؛

 

   بی دریا مانده ام

                            اي رود !

 

 

 

نوشته شده در 87/06/17ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |