گلها

              بوی تو را میدهند.

بهار

         از دستان مهربان تو

                          به کوهسار شعرم وزیده است .

 

سوار بر اسبی سپید

                            شعرم را

                                       پر میدهم .

 

دستانم

            بویناک تو میشوند

و من

       ترنمی از تو

                به آسمان میریزم.

 

هوا چه بوی خوبی میدهد!

                                 غزل چه زیباست .

 

 

نوشته شده در 86/12/21ساعت توسط امیر رضا رسولی جامع| |