آخرین هوار
شعر
با یک چمدان کتاب دانشمندیم دانای همین اتاق دو در چندیم دانائیمان شبیه یک کبریت است چون بی خطریم روز و شب می خندیم گهوارۀ خوابهای قرمز شده ایم سرگرم سرابهای قرمز شده ایم اندیشه سبز در هوا زنگ زده درگیر نقابهای قرمز شده ایم چکش میزنم بر واژه ها ، در سرم نمي رود عشق !
زمان ،
به کندی سیاهی دچار شده ..
به جای ساعت اینبار
تو راستش را بگو ... .
| Design By : Night Skin |


